Politie

De wijkagent Drielanden

Charissa Lankhorst & Marijn ten Brinke

Telefoon: 0900-8844       e-mail: team.harderwijk@no-gelderland.politie.nl

Het gezamenlijk spreekuur van de wijkagent, de wijkbeheerder van de gemeente, de wijkbeheerders van Uwoon en Omnia Wonen en de opbouwwerker van ZorgDat houden spreekuur op de 1e- en 3e- dinsdag van de maand. Dit spreekuur is van 15.30 uur tot 16.30 uur en vindt plaats in het Wijkhuis aan het Triasplein in Drielanden. U kunt hier terecht met vragen/opmerkingen over de wijk, bijvoorbeeld ontwikkelingen in de wijk, leefbaarheid, jongeren. Wanneer u één van de vertegenwoordigers wil spreken, kunt u ook een afspraak op locatie maken. Agenda spreekuur

Politie in uw wijk

14 februari 2013 | Bron: Politie Noord- en Oost Gelderland

Voor het verbeteren en vergroten van de veiligheid in uw wijk of buurt, is er een wijkagent voortdurend in uw buurt actief. De wijkagent richt zich op zaken als overlast, kleine criminaliteit, milieu, verkeer, maar ook de aanpak van sociale problemen. De wijkagent werkt hierbij nauw samen met andere gespecialiseerde politiediensten, zoals de surveillancedienst, recherche, milieu en jeugd. De wijkagent onderhoudt ook contact met externe partners, zoals de gemeente en maatschappelijke organisaties. Met deze organisaties worden problemen besproken en wordt overlegd hoe de problemen adequaat aangepakt kunnen worden, en door wie. Ook dan is informatie uit de buurt van essentieel belang. Hebt u vragen, tips of opmerkingen over de veiligheid in uw buurt of wijk, neem dan gerust contact op met de uw wijkagent.

Hoe kom ik in contact met mijn wijkagent?
U kunt uw wijkagent bereiken via telefoonnummer 0900-8844 (lokaal tarief). U mag de wijkagent ook altijd aanspreken op straat tijdens zijn ronde door de wijk. Indien nodig, maakt de wijkagent met u een afspraak en komt bijvoorbeeld bij u thuis voor een gesprek. U kunt uw wijkagent ook volgen via Facebook en Twitter (let op: via deze communicatiemiddelen kunt u geen meldingen doorgeven!).

Wat doet u bij spoedgevallen?
Bel in situaties waar elke seconde telt, zoals grote overlast of criminaliteit, altijd 1-1-2. Uw melding bij 1-1-2 wordt dan afgehandeld in de meldkamer. De centralist beslist in overleg met de surveillancedienst welke actie op dat moment mogelijk is. Op drukke momenten, bijvoorbeeld op uitgaansavonden, moeten wel prioriteiten gesteld worden. Het kan dus zijn dat het langer duurt dan verwacht, voordat u als beller inderdaad de politie ziet.

Afhandeling van uw melding
De politie concentreert zich altijd eerst op het afhandelen van een spoedsituatie. De politie heeft wel het streven om de melder binnen drie dagen een terugkoppeling te geven van de ondernomen acties. Het kan zijn dat de politie dan ook aanvullende informatie vraagt. Het percentage terugkoppelingen is hoog, maar nog geen 100%. Het kan dus zijn dat u een enkele keer niet wordt teruggebeld. De politie zal dit jaar extra aandacht geven aan het terugbellen.

Een late dienst in oktober 2009

2 december 2012

Als je bij de politie werkt krijg je regelmatig de vraag gesteld: “Wat is nou het ergste dat je tijdens je werk hebt meegemaakt ?“. Afhankelijk van de vraagsteller en de omstandigheden waaronder deze vraag wordt gesteld, antwoord ik (Miranda Nibourg) hier meestal ontwijkend, summier of juist open op. Dronken en sensatiebeluste stappers, op een zaterdagavond, krijgen meestal een antwoord dat aan de eerste twee criteria voldoet. Met jullie deel ik echter graag het verhaal, om te laten zien dat politieagenten ook mensen zijn, met alle daarbij behorende emoties.

Tijdens een late dienst in de herfst van oktober 2009 probeerde ik me door een stapel administratie heen te worstelen, toen collega’s van de noodhulp van de meldkamer de opdracht kregen om met spoed naar een woning in Stadsweiden te gaan in verband met een reanimatie.

Ik liet direct het schriftelijk werk voor wat het was, griste een autosleutel van het bord, heb een auto gepakt en ben vervolgens achter de noodhulp aan richting Stadsweiden gereden. Onderweg gaf de meldkamer door dat het een reanimatie van een 3 maanden oude baby betrof. Hoewel we al met spoed en toeters en bellen reden, ging het gaspedaal nu toch nog verder naar beneden. Ondertussen liepen de ijskoude rillingen over mijn lichaam en kostte het me grote moeite om mijn aandacht bij het verkeer te houden. Dit was nou zo’n melding die je liever nooit in je carrière krijgt.

In de straat aangekomen werden we opgevangen door omstanders en naar de betreffende woning geloodst. Toen ik naar de woning liep hoorde ik in de verte gelukkig al het geluid van de eerste ambulance aanzwellen.

In de woning zag ik dat mijn collega’s, op de salontafel in de woonkamer, het kindje al aan het reanimeren waren. Terwijl de ouders toekeken zag ik dat mijn collega’s er alles aan deden om het prille leven van dit kindje te redden. Tot op de dag van vandaag staat dat beeld me op het netvlies gebrand. Verschrikkelijk om te zien hoe hulpeloos het kindje daar lag. Vervolgens ging alles heel erg snel. Het ambulancepersoneel was inmiddels ook in de woning en nam de reanimatie van mijn collega’s over.

Terwijl nu de ambulancebroeders vochten voor het leven van het kindje, kruiste mijn blik die van de radeloze moeder. Voordat ik het wist vloog ze huilend in mijn armen en werd ik stevig tegen haar aangedrukt. Toen ik over haar schouder keek zag ik de ambulancebroeders druk bezig met levensreddende handelingen en zag ik hoe de vader ondertussen het kleine handje van de baby stevig vasthield.

Op dat moment brak ik en hield ik het niet meer droog. De tranen liepen over mijn wangen en ik ben naar buiten gelopen om tot mezelf te komen. Buiten bleek de buurt te zijn uitgelopen. Tussen de wijkbewoners zag ik een collega staan. Ik heb me geen moment bedacht en ben hem huilend in zijn armen gevlogen.

Ondanks alle inspanningen eindigde op die dag het prille leven van dit drie maanden oude baby’tje.

Een fijne buurt begint bij verkeersveilige straten!

2 december 2012 | Bron: VVN

In welke buurt u ook woont, er valt altijd wel iets aan de verkeersveiligheid te verbeteren. U kent ze wel straten waar veel te hard gereden wordt, ouders die haastig hun kinderen bij de school of sport afzetten, verkeerslichten die genegeerd worden of zebrapaden waar voetgangers geen voorrang krijgen.

Het goede nieuws is dat u zélf de verkeersveiligheid kunt verbeteren! Als u samen optrekt met buurtbewoners en de juiste partijen - denk aan wegbeheerders en politie - aanspreekt, is er namelijk veel mogelijk. Veilig Verkeer Nederland helpt u daarbij. Met informatie. Met trainingen. En met materialen. Dus wilt u iets doen aan verkeersonveilige situaties in uw buurt? Kunt u goed organiseren? En vindt u het leuk om mensen ‘mee te krijgen'? Word coördinerend vrijwilliger buurtacties bij Veilig Verkeer Nederland!

Wat gaat u doen?.....
lees meer